Een Uitdaging: Fietsroute over de Stelviopas + Tips!
De Stelvio is één van de meest bekende passen van de Alpen. Wij kwamen tijdens onze road trip door Italië in de buurt én we hadden onze eigen fietsen mee. Deze uitdaging konden we dan ook niet laten liggen. Lees hier alle tips over onze fietsroute over de Stelviopas of bekijk de route op onze Google Maps reisgids Italië.
Naar het Startpunt van de Fietsroute
We hebben voor de fietsroute over de Stelviopas de mooiste dag van de week gereserveerd. Omdat we nog een uurtje moeten rijden tot aan het startpunt, besluiten we op tijd op te staan. We hebben wel onze eigen fietsen meegenomen, dus is er geen gedoe met fietsen of ander materiaal huren. Rond 9.00 uur komen we aan op de parkeerplaats. We hebben als startpunt het plaatsje Santa Maria Val Müstair gekozen, omdat dit het dichtst bij onze overnachtingsplaats ligt. Kom je vanuit Italië, dan kun je overigens beter in het dorpje Prad parkeren, dan begin je echt helemaal onderaan.
Bergafwaarts naar Italië
We parkeren de auto, maken de fietsen gereed en checken nog één keer of we niets vergeten zijn. Daarna kan de tocht beginnen. Het eerste stuk stelt overigens weinig voor, tot aan Glurns dalen we namelijk bijna continu tot aan het laagste punt van vandaag. We slaan rechtsaf en bereiken na relatief weinig tijd al het dorpje Prad am Stilfserjoch op iets minder dan 900 meter boven zeeniveau. Nu gaat het eigenlijk pas echt beginnen.
Fietsroute Omhoog via de Stelviopas
Eigenlijk hebben we nog niet echt veel ervaring met wielrennen, behalve dan wat tochten door de Zuid-Limburgse heuvels, de Ardennen en de Alpe d’Huez (Frankrijk). We hebben dus eigenlijk geen idee hoe zwaar het gaat worden. De komende 25 kilometer gaan vanaf nu onafgebroken bergop, dus we besluiten op ons gemak te beginnen. Het gaat best prima, want gevoelsmatig bereiken we al vrij snel het dorpje Trafoi op een kleine 1600 meter hoogte. Dat was dus ruim één derde van de hoogtemeters. We zijn hier overigens al eens eerder geweest. Tot ver in het voorjaar kun je hier namelijk prachtig skiën op onder meer in het gebiedje Sulden am Ortler.
We komen in het dorpje een fonteintje tegen en net als alle andere wielrenners besluiten we alle bidons maar even vol te gooien. Het drinkwater gaat er namelijk vrij hard doorheen. We fietsen een klein stukje verder en komen nu op het stuk waar de bergpas zo bekend om is: de ene na de andere haarspeldbocht dient zich aan. Het fietsen wordt langzaam wel wat zwaarder, maar op een rustig tempo en af en toe een korte pauze is het eigenlijk prima te doen. Langzaam maar zeker begint ook de bomengrens in zicht te komen. Na elke haarspeldbocht wordt het zwaarder en we besluiten dan ook een ruime pauze in te lassen bij restaurant en hotel Franzenshöhe. We zijn dan op 2200 meter hoogte en een bord pasta gaat er wel in.
Naar de Top van de Stelviopas
Na een klein uurtje pauze en een warme maaltijd is het tijd voor het laatste stuk van de klim. Je kunt de top vanuit hier al zien liggen, maar vergis je niet: het zijn nog steeds ruim 500 hoogtemeters naar de top in de volle zon. We moeten wel weer even op gang komen, maar de lunchpauze heeft ons goed gedaan. Het laatste stuk voelt niet meer zo zwaar aan. Na een uur bereiken we dan ook de top van vandaag. We hebben het gehaald! Het is best wel druk op de top, dus we besluiten niet zo heel lang te blijven hangen. Maar er is natuurlijk wel tijd voor een fotomoment!
Fietsroute naar Beneden via de Umbrailpass
De fietsroute van de Stelviopas omhoog was een mooie ervaring, maar het mooiste stuk is er natuurlijk altijd voor het laatst: naar beneden knallen! We dalen een klein stukje af en slaan rechtsaf naar de Umbrailpass. Was het op de Stelvio best wel druk, we komen hier praktisch niemand meer tegen op de weg. En dat scheelt, want dat maakt het afdalen een stuk makkelijker en leuker. Binnen de kortste keren staan we weer beneden bij de auto.
Praktische Tips over de Fietsroute Stelviopas
De Stelviopas staat bekend als een van de zwaardere tochten van de Alpen. Toch vonden wij het nog best meevallen, al waren we wel op het ergste voorbereid. Trek je er een hele dag voor uit, dan is er ruim voldoende tijd om op je gemak naar boven te rijden en pauzes in te lassen. Wij vonden de rustplaats juist boven de bomengrens een ideale plek voor een uitgebreide pauze. Zo heb je namelijk de meeste hoogtemeters gehad, maar begin je fris aan het laatste steile stuk in de volle zon.
Wij zouden de fietsroute van de Stelviopas eigenlijk niet andersom aanraden. De Stelvio is op veel plaatsen smal, er is veel verkeer en bovendien is het wegdek regelmatig van mindere kwaliteit. Daartegenover is het asfast op de Umbrailpass juist uitstekend en rijdt hier nauwelijks verkeer. Het mooiste vonden wij dat we over een relatief korte afstand toch een ronde konden rijden, dat geeft een heel andere beleving dan enkel een bergpas op en af.
